Ofiara życia () – droga w prawie kościelnym, umożliwiająca rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. Obejmuje osoby, które z motywów chrześcijańskiej miłości zdecydowały się oddać życie za drugiego człowieka, co doprowadziło do ich przedwczesnej śmierci.
Nową ścieżkę do wyniesienia na ołtarze wprowadził papież Franciszek 11 lipca 2017 roku dokumentem motu proprio Maiorem hac dilectionem („Nikt nie ma większej miłości”). Wcześniej prawo kanoniczne przewidywało jedynie dwie drogi do beatyfikacji: męczeństwo oraz heroiczność cnót.
Zasady i warunki Żeby proces mógł zostać rozpoczęty z tego tytułu, należy wykazać spełnienie kilku warunków: dobrowolne i heroiczne ofiarowanie życia oraz świadoma zgoda propter caritatem (z miłości) na pewną i bliską śmierć, przy czym musi istnieć bezpośredni związek między ofiarowaniem życia a nastąpieniem śmierci; praktykowanie – co najmniej w stopniu zwyczajnym – cnót chrześcijańskich zarówno przed ofiarowaniem życia, jak i później, aż do śmierci; istnienie opinii świętości oraz znaków (w tym łask uznawanych za nadzwyczajne), przynajmniej po śmierci danej osoby; cud, który nastąpił po śmierci sługi Bożego i za jego wstawiennictwem, wymagany do samej beatyfikacji.