Charakterystyka Europejski moduł serwisowy jest częścią statku Orion znajdującą się za modułem załogowym. W czasie startu pozostaje osłonięty panelami aerodynamicznymi i połączony z rakietą Space Launch System przez adapter. Po zakończeniu pracy rakiety nośnej i oddzieleniu od górnego stopnia odpowiada za główne manewry napędowe, zasilanie i podtrzymanie środowiska dla załogi, ale nie wraca na Ziemię – przed wejściem modułu załogowego w atmosferę jest odrzucany i ulega zniszczeniu.
W dokumentach NASA i ESA oraz w publikacjach anglojęzycznych stosuje się skrót ESM od nazwy European Service Module. W odróżnieniu od całego statku Orion moduł nie jest samodzielnym pojazdem załogowym, lecz wymiennym segmentem misji – każdy lot wykorzystuje osobny egzemplarz modułu serwisowego.
Geneza Pierwotna koncepcja Oriona w programie Constellation zakładała amerykański moduł serwisowy, podobny funkcjonalnie do modułu serwisowego używanego w programie Apollo, ale wyposażony w panele słoneczne zamiast ogniw paliwowych. Po przeglądach programu w 2009 roku i zmianach zakresu amerykańskich planów eksploracyjnych NASA utrzymała rozwój statku Orion, lecz szukała sposobów obniżenia kosztów i wykorzystania istniejących technologii.