Następnie, począwszy od 26 maja 1983 roku, objął kierownictwo Biura Dochodzeniowo-Śledczego Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej w Warszawie, pełniąc tę funkcję do lipca 1990 roku; w źródłach wskazywana jest data 12 lub 31 lipca 1990 roku.
Uznanie za wkład w prowadzenie czynności związanych z dochodzeniem w sprawie Grzegorza Przemyka zaowocowało przyznaniem mu nagrody w dniu 2 września 1984 roku. Pierwotna strategia procesowa zakładała obarczenie winą za śmierć nastolatka personelu medycznego, konkretnie sanitariuszy przewożących go z jednostki milicji do szpitala. Rozprawa z 1984 roku, oparta na zeznaniach uzyskanych w sposób niedozwolony, zakończyła się wyrokiem skazującym dla pracowników karetki oraz lekarki Barbary Makowskiej-Witkowskiej, która w wyniku tej decyzji była pozbawiona wolności przez okres trzynastu miesięcy.