Z biegiem czasu budynek kościoła wykazywał szereg niedociągnięć. W 1729 roku zburzono wieżę zachodnią, a na jej miejscu planowano wznieść nowy szczyt. Długo rozważano dalszą przebudowę lub budowę zupełnie nowego kościoła. Ostatecznie podjęto decyzję o wzniesieniu nowej świątyni z wykorzystaniem fragmentów starej. Zachowano między innymi zakrystię i części średniowiecznych murów, a od strony południowej przetrwał gotycki portal.
W 1776 roku, nowy kościół w typie halowym z ostrołukowymi oknami, wzniesiony pod kierunkiem Henrika Wermelina, był gotowy do konsekracji. Brakowało mu jednak wieży. Dzwon kościelny znajdował się w wolnostojącej dzwonnicy. W 1819 roku budowę kościoła ukończono, dostawiając wieżę od zachodu; pracami tymi kierował Johan Söderström. Wieża była wyposażona w latarnię na dzwony zwieńczoną hełmem z kulą i krzyżem. W latarni wiszą obecnie dwa dzwony: duży (odlany przez Hansa Jacoba Biermana w 1681 roku) i mały (wykonany przez J. A. Beckmana w 1844 roku). Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Z elementów wyposażenia wnętrza na uwagę zasługują: