NSAA jest używana do śledzenia zmian funkcji ruchowej, opisu przebiegu choroby w badaniach naturalnej historii oraz jako miara wynikowa w badaniach klinicznych.
W badaniu wieloośrodkowym z 2010 roku porównywano wyniki NSAA z testem sześciominutowego marszu oraz próbami czasowymi; wykazano zależności między tymi miarami sprawności u chodzących chłopców z DMD. Skala była wykorzystywana także w analizach dotyczących wpływu genotypu oraz wieku rozpoczęcia leczenia glikokortykosteroidami na przebieg funkcji ruchowej u chłopców z DMD. Dane tego typu są istotne przy projektowaniu badań klinicznych, ponieważ naturalny przebieg choroby wpływa na oczekiwaną zmianę wyniku w czasie.
Wynik NSAA nie powinien być interpretowany wyłącznie jako pojedyncza liczba. Ten sam wynik całkowity może odpowiadać różnym kombinacjom zachowanych i utraconych umiejętności, dlatego przy ocenie znaczenia klinicznego bierze się pod uwagę wiek pacjenta, etap choroby, wcześniejszy trend wyników oraz jakość wykonania poszczególnych zadań.