Konrad Bleuler (ur. 23 września 1912 w Herzogenbuchsee, zm. 1 stycznia 1992 w Königswinter) – szwajcarski fizyk teoretyczny, profesor Uniwersytetu w Bonn. Zajmował się kwantową teorią pola, fizyką cząstek elementarnych i fizyką jądrową. Najbardziej znany jest ze współautorstwa , używanego w kowariantnym kwantowaniu pola elektromagnetycznego.
W Bonn Bleuler organizował zaplecze teoretycznej fizyki jądrowej. Współautorskie prace Bleulera, Klausa Erkelenza i Karla Holindego z lat 1969–1971 dokumentują jego udział w początkach bońskich prac nad jednomezonowymi modelami potencjału nukleon–nukleon.
Życiorys Bleuler studiował w latach 1931–1936 fizykę i przedmioty inżynierskie na ETH Zürich. Początkowo rozważał pracę przemysłową, lecz skierował się ku fizyce teoretycznej; w 1935 roku napisał u Wolfganga Pauliego pracę dyplomową poświęconą elektrodynamice kwantowej. Doktorat uzyskał w 1942 roku na ETH Zürich na podstawie pracy matematycznej o twierdzeniu Rolle’a dla operatora i własnościach funkcji Greena; jako promotora Mathematics Genealogy Project podaje .