Występuje szerokie uropatagium. Natomiast ostroga jest krótka. Występuje pazur na wskazicielu. Błony skrzydeł są czarnobrązowe. Przyczepiają się one do pierwszego palca kończyny dolnej.
Systematyka thumb|left|Rodzaj piżmolot obejmuje 3 gatunki, prócz piżmolota małego zalicza się doń widoczny wyżej piżmolot duży i bezogoniec obrożny Nowy gatunek nietoperza opisany został pod obowiązującą do czasów obecnych nazwą w 1979 roku. Autorem opisu był japoński teriolog Mizuko Yoshiyuki. Jako miejsce typowe autor podał Baracatan, górę Talomo, Davao, Mindanao, Filipiny. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca (bez sygnatury) ze zbiorów Muzeum Narodowego Filipin; okaz typowy zebrano 7 lipca 1977 (Hiroyuki Morioka, Takaharu Sakane i Roger Sison).
Piżmolot mały jest jednym z trzech gatunków z rodzaju piżmolot, obok piżmolota dużego i Ptenochirus wetmorei, uznawanego wcześniej za jeden z gatunków bezogońca pod nazwą bezogoniec obrożny. Gatunek tamten obejmował jeszcze drugi podgatunek, który pozostawiono w tamtym rodzaju pod nazwą Megaerops albicollis. Piżmolot jest blisko spokrewniony z rodzajami bezogoniec i krótkonosek. Tworzą one razem plemię Cynopterini, zasobne w 14 gatunków. Wraz z drugim plemieniem Balionycterini, obejmującym 17 gatunków, tworzy ono podrodzinę Cynopterinae.