Cykl stanowi świadome wejście w obszar historii i ikonografii narodowej, w którym Brewka traktuje wizerunki polskich władców - m.in. Henryka Walezego (ok. 2018) - jako materiał do formalnej i znaczeniowej aktualizacji. Historyczne portrety zostają „przepisane” za pomocą charakterystycznej, kontrastowej, neonowej palety i uproszczonej bryłowatości, co odbiera im tradycyjny patos i zbliża do języka współczesnej ikony wizualnej, funkcjonującej na prawach znaku lub logo, a nie pomnikowego przedstawienia. W ten sposób artysta pokazuje, że narodowa pamięć historyczna podlega tym samym mechanizmom uproszczenia i popkulturowej estetyzacji co reklama czy media społecznościowe. Cykl wpisuje się w szerszą tendencję jego twórczości do przepracowywania figur kanonicznych - historycznych, religijnych i popkulturowych - którą dobrze ilustruje Madonna naszych czasów: obraz świadomie odwołujący się do tradycyjnej ikonografii maryjnej, lecz przefiltrowanej przez estetykę współczesnych mediów, co pokazuje, jak motywy uznawane za sacrum stapiają się dziś z wizualnym językiem kultury masowej.
Outdoor / „Street art, ale w domu” (wątek ciągły - od początku do dziś)