Wyróżniali się trzema cechami: nosili okrągłe tarcze scutum na lewym ramieniu, sztylety w pochwach po prawej stronie i nosili zielone tuniki. Kiedy zeszli na poziom rzymskiej drogi (w miejscu której znajdowała się piwnica), na której Martindale stał na drabinie, zobaczył, że noszą sandały caligae ze skórzanymi paskami sięgającymi do kolan.
To doświadczenie tak przeraziło Martindale’a, że powrót do pracy zajął mu dwa tygodnie. Wiele lat później wykopaliska w Yorku ujawniły, że opisy ubioru żołnierzy podane przez Martindale’a, początkowo odrzucone jako niewłaściwe, w rzeczywistości pokrywały się z opisami żołnierzy, którzy służyli w rzymskim garnizonie Eboracum (York) w IV wieku. Przez całe życie Martindale wielokrotnie opowiadał o swoim przeżyciu, nigdy jednak nie zmienił żadnych szczegółów i zawsze odmawiał przyjęcia jakiejkolwiek zapłaty.
W lutym 1957 roku (na długo przed publicznym ukazaniem się historii Harry’ego Martindale’a), Joan Mawson, ówczesna gospodyni w Treasurer’s House, zbliżając się do piwnicy, usłyszała stukot końskich kopyt. Myślała, że dochodzą z ulicy, dopóki nie zdała sobie sprawy, że nie jest sama. Podobnie jak Martindale, przyznała, że była przerażona, gdy ściany zdawały się znikać, a rzymscy żołnierze i ich konie przechodzili obok niej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:York Kategoria:Zabytki w hrabstwie North Yorkshire Kategoria:Budynki mieszkalne w Wielkiej Brytanii