Zygmunt Strękowski, ps. Jawor (ur. 10 kwietnia 1902 w Łomży, zm. 3 lutego 1985 w Oświęcimiu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 10 kwietnia 1902 w Łomży, ówczesnej stolicy guberni łomżyńskiej, w wielodzietnej rodzinie Teofila, rymarza, i Aleksandry z Tarkowskich. Od 1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców. W lipcu 1920 jako ochotnik wstąpił do batalionu zapasowego 33 pułku piechoty w Żyrardowie.

Od 4 sierpnia 1921 do 7 lipca 1922 był uczniem Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, a następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Piechoty. 2 lipca 1923 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 60 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim. Jesienia 1923 został odkomenderowany do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportów w Poznaniu w charakterze słuchacza czteromiesięcznego Oficerskiego Kursu Gimnastyczno-Sportowego, a następnie III Oficerskiego Kursu Wychowania Fizycznego, który zakończył się 30 czerwca 1924. 21 grudnia 1925 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem 1 lipca 1925 w korpusie oficerów piechoty i 15. lokatą.