W malarstwie reprezentował pogranicze surrealizmu (w jego wcześniejszym okresie, tj. z wyraźnymi akcentami społecznymi) ekspresjonizmu i abstrakcjonizmu. Przez lata stosował głównie farby olejne i akrylowe, od około 15 lat przeważają techniki własne.
Pomiędzy wystawami (ponad 40 ekspozycji indywidualnych, drugie tyle zbiorowych) pisał książki, z których najgłośniejszymi stały się Zadra. Kruszenie piedestału (1996) i Było, minęło. Opowiadania domowe (2001), Pakamera (2002), Tobół (2003), Nie samym chlebem (2008) oraz Schody (2010). Stale współpracuje jako eseista i krytyk z „Poezją dzisiaj”, „Autografem”, „Ulicą Wszystkich Świętych” i wieloma pismami krajowymi. Członek Związku Literatów Polskich.
W latach 1980–1996 członek i działacz Stronnictwa Demokratycznego w Elblągu. Z ramienia SD pełnił mandat radnego Rady Miejskiej w Elblągu (1990–1994) oraz bez powodzenia kandydował na funkcję przewodniczącego Rady Miejskiej. W latach 90.