Oba nurty wyrastają z teorii informacji, ale korzystają także z algebry, kombinatoryki, rachunku prawdopodobieństwa i teorii złożoności.
W szerokim ujęciu teoria kodowania obejmuje nie tylko ochronę informacji przed błędami, lecz także granice możliwej kompresji, konstrukcje kodów blokowych i splotowych, metody dekodowania oraz zależność między sprawnością kodu, jego odpornością na błędy i kosztem obliczeniowym.
Zakres i podstawowe pojęcia Kod przekształca wiadomości w słowa kodowe utworzone z ustalonego alfabetu, na przykład z bitów albo symboli ciała skończonego. W kodzie blokowym wiadomość dzieli się na bloki, a każdemu blokowi przypisuje słowo o tej samej długości. Jeżeli alfabet ma symboli, długość słowa kodowego wynosi a liczba dozwolonych słów kodowych wynosi to kod opisuje się często parametrami gdzie jest minimalną odległością między różnymi słowami kodowymi.