I wojna światowa i powstanie wielkopolskie Po wybuchu I wojny światowej w 1914 został wcielony do armii niemieckiej jako lekarz wojskowy. W listopadzie 1918 został członkiem Rady Żołnierskiej w Hanowerze. Został oddelegowany do Centralnej Rady Żołnierskiej w Poznaniu, a następnie na Kongres Rad do Berlina. Pod koniec listopada wrócił do Krotoszyna i zaangażował się w tworzenie Powiatowej Rady Ludowej.
Był jednym z głównych organizatorów struktur powstańczych w regionie. To w dużej mierze dzięki jego negocjacjom 1 stycznia 1919 niemiecki garnizon poddał się i bezkrwawo opuścił miasto. W styczniu objął funkcję komendanta Straży Ludowej oraz dowódcy ochotniczych Drużyn Bojowych. W lutym 1919 walczył na froncie pod Zdunami, gdzie został ranny. Zakończył służbę wojskową w stopniu kapitana. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarocin i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu.