Latem 1918 roku został ciężko ranny.
Okres międzywojenny mały|Reichsarchiv w Poczdamie, 1929 rok Po wojnie służył do 30 września 1920 roku w Reichswehrze. Służbę czynną zakończył z tytułem honorowym majora. Po zakończeniu służby rozpoczął pracę w Archiwum Wojskowym w Poczdamie, gdzie pracował do 1937 roku. W 1920 roku rozpoczął również studia na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Po obronie doktoratu z politologii w 1923 roku Korfes zdobywał uznanie jako historyk wojskowości i ekspert w naukach dotyczących Europy wschodniej (niem. Ostforschung). W 1929 roku Otto Korfes wziął ślub z Gudrun Mertz von Quirnheim, która była córką Hermanna Mertz von Quirnheim – generała i dyrektora Reichsarchiv.
W 1935 roku Korfes został reaktywowany jako major rezerwy i przydzielony do 66 Pułku Piechoty. W 1937 roku mianowany został dowódcą batalionu. W lutym 1938 roku awansowano go do stopnia podpułkownika (niem. Oberstleutnant).