Chociaż wytwórnia działała pod nazwą "Fabryka wyrobów fajansowych, terrolitowych, porcelanowych i glinianych", to porcelany w niej nie produkowanoWolska-Pabian 2022, s. 47. Asortyment fajansiarni był dość zróżnicowany, obejmował proste, nieszkliwione naczynia użytkowe z kamionki lub fajansowe szkliwione, w obu przypadkach o ograniczonym zdobnictwie, ale także naczynia i inne wyroby (np. świeczniki, wolnostojące figurki, przyciski do papieru) bardziej finezyjnie zdobione, co przejawiało się bogatszym malunkiem naszkliwnym, dekoracją reliefową i elementami ażurowymiWolska-Pabian 2022, s. 48, 49Konik 2026, s. 76, 77. Ponieważ w pobliżu Lubartowa nie było złóż glin nadających się do wyrobu kamionki lub fajansu, to surowiec ten musiano sprowadzać z dużej odległości, co generowało pokaźne koszty. Dlatego fabryka wytwarzała też naczynia terralitowe, czyli podobne do kamionkowych, ale uzyskane z masy gorszej jakości, bo o obniżonej zawartości glinki kamionkowej, uzupełnianej miejscową zwykłą gliną garncarską. Dawało to produkty gorszej jakości, które następnie trzeba było pokrywać kolorową farbą lakierową, która jednak po latach blakła lub zanikałaKonik 2026, s. 76, 77Wolska-Pabian 2022, s. 48, 49.