Kościelnym i opiekunem cmentarza był początkowo Herman Veiss, a następnie jego syn, również Herman.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości miejscowa parafia znalazła się w granicach państwa polskiego i weszła w skład Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce. W 1937 parafia w Karczemkach, należąca do superintendentury wejherowskiej tego Kościoła, liczyła 339 wiernychStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 332..
W czasie II wojny światowej kościół miał doznać jedynie niewielkich uszkodzeń. Według lokalnego opracowania uszkodzona była prawa część muru oraz brakowało niewielkiej liczby dachówek. W 1946, na polecenie władz gminnych, rozpoczęto rozbiórkę kościoła. Rozebrano również dzwonnicę. Materiał budowlany wykorzystano m.in. do odbudowy szkoły w Koleczkowie oraz budowy chlewni w Chwaszczynie, część cegły zaś została użyta przy prywatnych budowach.
Architektura i wyposażenie Kościół został wzniesiony na fundamentach kamiennych, w konstrukcji szkieletowej określonej w lokalnym opisie jako „mur pruski”. Drewniane wiązania ścian wypełnione były czerwoną cegłą. Budynek miał drewnianą więźbę dachową i dach dwuspadowy kryty dachówką karpiówką.