Kościół ewangelicki św. Trójcy w Pucku – nieistniejący już kościół ewangelicki w Pucku, w województwie pomorskim, w powiecie puckim. Świątynia znajdowała się przy ul. Zamkowej, na terenie dawnego placu zamkowego. Została wzniesiona w 1845 i rozebrana w 1956.
Historia Obecność protestantyzmu w Pucku jest starsza niż XIX-wieczna świątynia przy ul. Zamkowej. W latach 1556–1589 w rękach protestantów znajdował się obecny kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Niemieckie opracowanie dotyczące dziejów Pucka podaje, że już w 1556 wzmiankowany był w mieście kaznodzieja Andrewsen, czyli Andreas.
Po przejęciu miasta przez Prusy miejscowa społeczność ewangelicka zabiegała o budowę własnego kościoła. Przed wzniesieniem odrębnej świątyni korzystała z dawnego zamku puckiego, który według niemieckiego opracowania był użytkowany jako kościół w latach 1775–1845.
Kamień węgielny pod kościół ewangelicki położono 20 maja 1844 na terenie dawnej krzyżackiej warowni w Pucku. Kościół został wzniesiony na dawnym placu zamkowym i poświęcony 9 listopada 1845. Według niemieckiego opisu była to ceglana budowla w formie bazylikowej, o bardzo wąskich oknach, nakryta dachem z cynku;