Choć literatura skupiała się początkowo na państwach postsowieckich, zjawisko opisywano też w krajach zachodnich o bliskich związkach polityki i biznesu.
Cechy wyróżniające W literaturze rozróżnia się dwa rozumienia zawłaszczenia. W ujęciu węższym, Banku Światowego, zawłaszczają zewnętrzne wobec władzy podmioty prywatne, wpływające na stanowienie prawa dla własnej korzyści. W ujęciu szerszym, częstym w analizach środkowoeuropejskich, dokonuje go samo ugrupowanie rządzące, które, zmieniając prawo, przejmuje obsadę instytucji państwa. Pokrewne zjawiska opisywano jako eksploatację państwa przez partie rządzące, partyjny patronaż w obsadzaniu stanowisk publicznych oraz autokratyczny legalizm, czyli wykorzystywanie zmian prawa do przejmowania instytucji. Choć oba ujęcia łączy podporządkowanie reguł państwa interesom wąskiej grupy, nie ma zgody, czy opisują one to samo zjawisko, a rozszerzanie wąskiej definicji Banku Światowego na przejmowanie instytucji przez rządzących bywa krytykowane jako rozmywające jej znaczenie i podatne na wykorzystanie do celów politycznych.