Alternatywą była balantine, czyli dość spory płaski woreczek zawieszony na długich sznurkach przy pasku od podwyższonego stanu sukienki i kołyszący się tam i z powrotem na wysokości kolan, zainspirowany szabeltasami, który miał za zadanie zastąpić kieszenie dowiązywane w pasie pod suknią. Balantine była bardzo niewygodna w użyciu, bo obijała się o kolana i zaburzała ułożenie fałd na sukni. Noszony w ręce lub owinięty wokół nadgarstka réticule nie sprawiał takiego problemu. Mały réticule był pierwszym wzorem trzymanej w ręce torebki dla kobiet.

W XIX wieku suknie na obszernych krynolinach, z falbanami i licznymi halkami ułatwiały ukrycie chusteczki do nosa czy portfela w kieszeniach. thumb|Torebka ozdobiona kamieniami jubilerskimi thumb|Wnętrze damskiej torebki thumb|Skórzana torebka z ozdobną drewnianą rączką z lat 90. XX wieku Dopiero po I wojnie światowej, w latach 20.XX wieku, gdy stroje stały się ponownie dopasowane do ciała, torebka została w pełni doceniona i odniosła sukces jako sprawdzający się w nowych okolicznościach przedmiot codziennego użytku. Przez następne lata zmieniały się style torebek noszonych przez kobiety, począwszy od najwcześniejszych modeli reticule, przez pierwsze płaskie torebki kopertowe z lat 20. i wczesnych lat 30. XX wieku, torebki na ramię z lat 40. XX wieku (ponownie popularne w latach 60.