Inglis został członkiem Institution of Civil Engineers w 1923 roku, a w 1928 roku wszedł do rady tej instytucji. Zasiadał także w radach , oraz Institution of Waterworks Engineers. Był również członkiem honorowym . Opublikował 25 książek i artykułów technicznych. W 1924 roku otrzymał ICE za pracę . W 1926 roku powołano go do Royal Commission badającej ruch przez Tamizę, szczególnie w rejonie mostów Waterloo i St Paul's. W 1929 roku założył Cambridge Engineers' Association, a pierwszym prezesem organizacji został Charles Algernon Parsons. W tym samym roku Uniwersytet Edynburski nadał mu honorowy stopień .
W 1930 roku Inglis znalazł się w komisji śledczej badającej katastrofę sterowca i w tym samym roku został członkiem Royal Society. Od 1931 do 1947 roku był członkiem Advisory Committee on Scientific Research kolei London, Midland and Scottish Railway i prowadził dla niej liczne eksperymenty w laboratoriach Cambridge. W 1934 roku przewodniczył International Congress on Theoretical and Applied Mechanics w Cambridge, jednemu z kongresów, z których wyłoniła się późniejsza .