elektronowych – przy jednoczesnym uzyskaniu ilościowo użytecznych energii i barier reakcji. Poza chemią głównego nurtu ujęcie walencyjne pozostawało zresztą w ciągłym użyciu: w dynamice chemicznej od Londona przez Henry’ego Eyringa i Michaela Polanyiego po badaczy współczesnych, a w fizyce posłużyło Philipowi Andersonowi do sformułowania rezonansowej teorii nadprzewodnictwa.
Zastosowania i ograniczenia