Był obecny przy śmierci kardynała w Padwie, który zapisał w testamencie znaczny spadek na rezydencję w Reszlu.

W latach 1636–1641 sprawował urząd rektora kolegium jezuickiego w Braniewie. Następnie, w latach 1641–1647, był w kolegium w Wilnie mistrzem nowicjatu. W 1648 został wybrany prowincjałem litewskiej prowincji zakonu jezuitów i pozostawał nim do roku 1650. W tym czasie, w 1649, był delegatem na IX Kongregację Generalną w Rzymie. W latach 1652–1655 był spowiednikiem królewicza polskiego i biskupa Karola Ferdynanda Wazy. W czasie wojen szwedzkich Andrzej Klinger schronił się w Czechach, posługując w Eger i w Pradze. W 1660 powrócił do Braniewa na stanowisko rektora seminarium papieskiego, po roku przeniósł się na stanowisko rektora kolegium w Reszlu, które stanowisko sprawował do śmierci w 1664 rokuEncyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach polskich 1564–1995, s. 283.

Po śmierci jego głowa została zmumifikowana i można ją było oglądać jako osobliwość przez około następnych 100 lat.

Przypisy

Linki zewnętrzne Biogram w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym