SM UB-90 – niemiecki okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedna z 96 zbudowanych jednostek typu UB III.

Okręt miał wyporność 510 ton w położeniu nawodnym i 640 ton w zanurzeniu, a jego główną bronią było 10 torped o kalibrze 500 mm wystrzeliwanych z pięciu wyrzutni. Jednostka, napędzana silnikami wysokoprężnymi i elektrycznymi, rozwijała prędkość 13 węzłów na powierzchni i 7,4 węzła w zanurzeniu, osiągając zasięg nawodny wynoszący 7120 Mm przy prędkości 6 węzłów i 55 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą.

UB-90 został zwodowany 12 lutego 1918 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, a do służby w Kaiserliche Marine wcielono go 21 marca 1918 roku. W czasie służby operacyjnej w 2. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte odbył dwa patrole bojowe, podczas których zatopił statek o pojemności 3575 BRT i zdobył o pojemności 850 BRT. 16 października 1918 roku okręt został zatopiony na wodach Skagerraku przez brytyjski okręt podwodny .