W 1946 r. została repatriowana ze Lwowa na Górny Śląsk do Gliwic, gdzie od czerwca 1946 r. pracowała na Politechnice Śląskiej, początkowo jako starszy asystent, a od września 1947 r. jako adiunkt Katedry Radiotechniki. Zdała po raz drugi egzamin dyplomowy na Politechnice Śląskiej (nostryfikowała dyplom inżyniera elektryka). Prowadziła wtedy wykłady na temat wzmacniaczy małej częstotliwości z ćwiczeniami i projektem oraz wykład encyklopedii urządzeń radiotechnicznych z laboratorium dla teletechników. Po zmianie specjalności Katedry z radiotechniki na elektronikę przemysłową, wykładała od roku akademickiego 1954/1955 elektronikę przemysłową dla I kursu magisterskiego Wydziału Górniczego. Prowadziła także ćwiczenia tablicowe, laboratoryjne i projekty, wykonała szereg modeli laboratoryjnych oraz kilka prac konstrukcyjnych prototypowych, głównie urządzeń elektronicznych i pomiarowych, z których pięć znalazło zastosowanie w przemyśle. Napisała kilka publikacji dotyczących: pomiarów tensometrycznych, układów elektronicznych oraz zagadnień dydaktycznych.