Lucjan Nehrebecki (ur. 13 listopada 1900 w Lepsińsku, zm. 27 listopada 1990 w Warszawie) – polski inżynier energetyk, naukowiec, nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodził się w Lepsińsku, w Turkiestanie Zachodnim (obecnie Kazachstan), w rodzinie Hieronima (1870–1958), lekarza w garnizonie wojsk rosyjskich, i Łucji z Nartowskich, wnuczki gen. Józefa Chłopickiego. Lucjan początkowo naukę pobierał w domu od matki i dwóch nauczycielek języka niemieckiego i francuskiego. W latach 1910–1913 uczęszczał do szkoły realnej typu wojskowego fundacji księcia Piotra Oldenburskiego w Łudze. Następnie chodził do gimnazjów w Kownie (1913) i w Białej Cerkwi (od 1914) gdzie rodzina była przenoszona. Tam wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej i do tajnego harcerstwa (1916) gdzie doszedł do stopnia drużynowego. W grudniu 1918 r. wstąpił ochotniczo do 2. Kowieńskiego Pułku Strzelców, należącego do Dywizji Litewsko-Białoruskiej dowodzonej przez gen. Żeligowskiego. Brał udział w walkach z bolszewikami na froncie północnym w stopniu podchorążego. Pod koniec 1919 r. został oddelegowany z wojska na kurs przygotowawczy i zdał w Wilnie egzamin maturalny z zakresu gimnazjum klasycznego (1920). We wrześniu 1921 r.