Główna bohaterka Powieść napisana została w narracji pierwszoosobowej, z perspektywy głównej bohaterki, Afroamerykanki Lauren Olaminy. Jedną z zasad jej postępowania jest unikanie przemocy, co wynika z posiadanej przez niej umiejętności, jaką jest hiperempatia. Protagonistka ukrywa ją przed innymi ludźmi. Ponieważ przez lata była zmuszona do ukrywania swojej słabości, kalkulowania ryzyka i przewidywania zagrożenia, wyrosła na osobę ostrożną, ale zdeterminowaną. Choć początkowo wiedzie idylliczne życie we wspierającej ją społeczności, Lauren jest inteligentna i świadoma tego, co dzieje się na zewnątrz. Wie, że społeczność, w której żyje nie ma szansy na ocalenie w dłuższej perspektywie. Fabuła obejmuje kilka lat z życia bohaterki, która początkowo jest nastolatką, jednak z czasem dorasta. Mimo wysokiej empatii, przez wychowanie w patologicznym środowisku Lauren częściowo zobojętniała na wszechobecną przemoc oraz nędzę. Widok ciała bez głowy czy napad seksualny na starszą samotną kobietę nie wywołuje w niej zdziwienia czy gwałtownych emocji. Według Beatrycze Nowickiej „hiperempatia nie uczyniła z niej czułej pocieszycielki, a kogoś, kto poderżnie gardło ciężko rannemu wrogowi”.