W latach 20. XX wieku dobra w Hornostajach oraz cegielnia zostały objęte ustawową reformą rolną. W dniu 20 maja 1923 roku wydano zgodę na rozparcelowanie majątku Hornostaje. Parcelacje przeprowadził w latach 1925/27 Białostocki Oddział Parcelacyjny Związku Ziemian. Głównym mierniczym przysięgłym był Wacław Rybałtowski. Dokonał on wytyczenia działek w terenie oraz wyznaczył siatkę dróg dojazdowych.
Dawny majątek został wykreślony z ksiąg hipotecznych, powstały nowe rejestry dla nowych nabywców.
Po zakończeniu II wojny światowej 6 września 1944 roku
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Hornostaje (Gromadzka Rada Narodowa w Hornostajach) wsią zarządzali lokalni urzędnicy i przewodniczący GRN. Rada składała się z 12 radnych wybieranych przez mieszkańców. Rada kontrolowała lokalny budżet, zarządzała obowiązkowymi dostawami żywności, edukacją, drogami. Gromada przestała istnieć 1 stycznia 1972 r. Cały obszar dołączono do gromady Mońki. W roku 1973 powstała nowa struktura - gmina miejsko-wiejska Mońki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Na terenie wsi znajduje się stara cegielnia, gdzie wyrabiano cegłę do budowy carskiej Twierdzy Osowiec oraz koszar w Hornostajach-Osadzie. Cegielnia od lat jest zamknięta.