Konspiracja pod sowiecką okupacją Po wkroczeniu Armii Czerwonej i utworzeniu władzy komunistycznej pozostał w konspiracji. Nie ujawnił się po rozwiązaniu AK. Organizował samoobronę przed represjami NKWD, UB i MO. 13 listopada 1944 w okolicach Babska jego oddział przeprowadził zasadzkę na grupę milicjantów i komendanta wojennego Armii Czerwonej, w wyniku której zginęło 7 milicjantów i Sowiet. W 1945 dowodził kilkudziesięcioosobowym oddziałem. Oddział ściśle współdziałał m.in. z oddziałami Leona Taraszkiewicza ps. „Jastrząb”, Edwarda Taraszkiewicza ps. „Żelazny” oraz Zdzisława Brońskiego ps. „Uskok”. Brał udział w spektakularnych akcjach, m.in. w rozbiciu PUBP we Włodawie i walce pod Świerszczowem. 22 kwietnia 1946 ożenił się z Salwiną Tomaszewską ps. „Ewa” łączniczką AK. Ich syn Wiesław urodził się w lutym 1947. „Ordon” był jednym z najbardziej poszukiwanych dowódców podziemia na Lubelszczyźnie. 29 lipca 1947 aresztowano żołnierza jego oddziału, Ludwika Szmydke ps. „Czarny Jurek”, który pod wpływem śledztwa ujawnił miejsce pobytu dowódcy. Następnego dnia w kolonii Sęków obława KBW i UB licząca ok. 385 żołnierzy i 15 funkcjonariuszy otoczyła 3 osobowy patrol, w którego skład wchodzili Józef Strug „Ordon”, Tadeusz Paluch „Dąb” i Zygmunt Pękała „Śmiały”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Strug · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.