otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego.

W czasie studiów podjął pracę zawodową na stanowisku zastępcy asystenta (1937–1939), a po uzyskaniu dyplomu na etacie asystenta w Katedrze Chemii Nieorganicznej Wydziału Chemicznego Politechniki Lwowskiej. Od września 1939 do lipca 1941 r. był asystentem i kierownikiem Laboratorium Analizy Jakościowej w Katedrze Chemii Nieorganicznej Lwowskiego Politechnicznego Instytutu, a następnie od lipca 1944 r. starszym asystentem w Katedrze Chemii Nieorganicznej Politechniki Lwowskiej zamienionej wówczas na Państwowe Kursy Techniczne.

Po repatriacji w 1945 r. przybył do Gliwic, gdzie brał udział w organizowaniu Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej i pracowni chemicznych Państwowego Technikum Chemicznego. W 1950 r. przyczynił się do uruchomienia Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Katowicach. Adiunkt (od 1946), następnie (od 1952) wieloletni kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej, kierownik Studium Wieczorowego (od 1964), kierownik Studium dla Pracujących (od 1966), docent w Katedrze Chemii i Technologii Nieorganicznej, profesor nadzwyczajny w Instytucie Chemii i Technologii Nieorganicznej.