Kościół zbudowano z cegły. Jego prezbiterium zwrócone jest ku północy. Budowla ma symetryczne fasady od zachodu i wschodu, z sześcioma dużymi, ostrołukowymi oknami wzdłuż każdej z nich. Południowy szczyt ma osiem prostokątnych okien w rzędzie, zwieńczonych jednym dużym oknem okrągłym. Zakrystia stoi od strony północnej. Tympanon nad głównym wejściem od wschodu wypełnia płaskorzeźba przedstawiająca św. Marcina, natomiast św. Jerzy widnieje w wejściu od zachodu. Stromy dach siodłowy, kryty blachą miedzianą, osiąga wysokość około 15 metrów od poziomu fundamentów. Przy południowym szczycie świątyni wzniesiono wysoką i spiczastą iglicę. Kamienny mur otaczający kościół, nawiązujący do architektury klasztornej, łączy się z pomieszczeniami parafialnymi od strony północnej. Mur ten składa się z nieregularnych czerwonych bloków granitowych, pochodzących z Jomali. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Kościół jest trzynawowy. Nawę główną oddzielono od naw bocznych krótkimi filarami. Z kolei na granicy prezbiterium znajduje się ostry łuk tęczowy. Autorem projektu wnętrza jest przede wszystkim Bruno Tuukkanen. Strop w nawie charakteryzuje się bogatą ornamentyką, inspirowaną starożytnymi symbolami chrześcijańskimi. Dziełem Tuukkanena jest mozaika ołtarzowa z 1960 roku.