Ripperger mocno łączy tę postawę z chrześcijańskim podejściem do cierpienia i zranień psychicznych. Tłumaczy, że ludzkie rany emocjonalne nie biorą się z samego faktu doznania krzywdy, lecz z wewnętrznego „oporu wobec cierpienia”. Posługując się metaforą osoby zranionej nożem, wyjaśnia, że chowanie urazy przypomina kurczowe trzymanie ostrza w ranie z lęku przed bólem wyciągnięcia go. Z tego powodu kapłan kładzie gigantyczny nacisk na konieczność radykalnego przebaczenia. Definiuje je jako całkowite, dobrowolne zrzeczenie się długu sprawiedliwości wobec winowajcy. Brak przebaczenia uważa za tworzenie „własnego piekła na ziemi” oraz jeden z powodów zniewoleń. Przestrzegając przed strategią złego ducha w tym aspekcie, Ripperger cytuje wyznanie kolejnego demona:
Opętanie i demony W wywiadzie z 2015 roku Ripperger stwierdził, że hollywoodzkie portrety opętania są „przesadzone i zmierzają w stronę sensacji”, a rzeczywiste przypadki opętania są niezwykle rzadkie; „w około 150 wywiadach, które Ojcowie Doloranie przeprowadzili w zeszłym roku, tylko trzy okazały się przypadkami opętania demonicznego”.