Także dajakolot sumatrzański polega na figach, a u dajakolota sundajskiego podaje się trochę szerszy zakres zjadanych owoców.

Zagrożenia i ochrona Dajakolot filipiński to gatunek zagrożony wyginięciem. IUCN sklasyfikowała go tak w jedynej ocenie z 2019. W uzasadnieniu czyta się o ograniczonym zasięgu występowania i znacznej fragmentacji populacji. Zwierzę bowiem znane jest z sześciu odrębnych miejsc, zajmuje niewielki teren, a odpowiednie dla niego siedliska kurczą się.

Całkowita liczebność gatunku obniża się. Dokładna ocena populacji jest jednak trudna. Gatunek spotyka się rzadko, na dużych wysokościach, a ponadto trudno jest odróżnić go od blisko spokrewnionych gatunków.

Wśród zagrożeń IUCN podaje przede wszystkim wylesianie, związane z rozwojem rolnictwa i turystyki. Jeśli gatunek istotnie zasiedla jaskinie, zagrożenie może stanowić też zakłócanie mu w nich spokoju. Nie urządza się polowań celem zdobycia dajakolota filipińskiego, niemniej może on być odławiany przy okazji polowań na inne zwierzęta.

Zwierzę zasiedla tereny chronione, czego przykładem jest Park Narodowy Mount Kitanglad i Park Narodowy Mount Apo.

Przypisy 17. Philippine Large-headed Fruit Bat, s. 72, w: