26 października 1945 roku wydano dekret o rozbiórce i naprawie budynków zniszczonych i uszkodzonych wskutek wojnyDz.U. 1945 nr 50, poz. 281.. Dekret dotyczył wszystkich „budynków położonych na obszarze miast i osiedli o charakterze miejskim”, znajdujących się na terenie powojennej Polski. Celem ustawy było uregulowanie kwestii wyburzeń obiektów zniszczonych w czasie wojny, a także własności materiałów budowlanych pochodzących z rozbiórek. Dekret zezwalał instytucjom odbudowy na zbieranie materiałów ze zniszczonych, pozostających bez opieki budynków i przeznaczanie ich na cele odbudowy. Znaczyło to, że w przypadku gdy znalezienie właściciela domu było niemożliwe albo nie wykonał on rozbiórki we wskazanym terminie, prace te mogły się odbyć na zlecenie urzędu miasta lub innej instytucji państwowej. Taki zapis uchwały przyniósł znamienne skutki głównie na terenach Ziem Odzyskanych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wrocławska cegła · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.