Do czynnej służby wrócił w czerwcu 1934 roku. Po przekształceniu Reichswehry w Wehrmacht Rodenburg awansował na majora, jego jednostka została przemianowana na Oddział Straży Granicznej (niem. Grenzschutz-Abschnittskommando). W czerwcu 1935 roku zastąpił Hansa von Sommerfelda na stanowisku dowódcy 2 batalionu w Pułku Piechoty Halberstadt w Quedlinburgu (przemianowanego w październiku na 12 Pułk Piechoty. W kwietniu 1937 roku Rodenburg awansował na podpułkownika (niem. Oberstleutnant), następnie w listopadzie 1938 roku został przeniesiony do Szkoły Piechoty w Döberitz.
W przededniu II wojny światowej Rdoenburg pełnił obowiązki dowódcą II Oddziału Szkoleniowego, należał również do sztabu Pułku Szkoleniowego.
II wojna światowa Carl Rodenburg szlak bojowy w II wojnie światowej rozpoczął w styczniu 1940 roku otrzymaniem dowództwa w 203 Pułku Piechoty. W kwietniu został awansowany do stopnia pułkownika (niem. Oberst), na czele 203 Pułku Piechoty, wchodzącego w skład 76 Dywizji Piechoty brał udział w kampanii francuskiej.