Od 1930 roku był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich.

Lata II wojny światowej spędził w Warszawie. Podczas obrony stolicy we wrześniu 1939 roku został ranny w wyniku bombardowania, natomiast latem 1940 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony na Pawiaku. Po zwolnieniu zajmował się handlem książkami. Jako członek Armii Krajowej miał przydział do Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK (ps. "Janusz"). Podczas powstania warszawskiego pracował w redakcji radiostacji powstańczej "Błyskawica". Po upadku powstania wyszedł z miasta z ludnością cywilną. Przebywał najpierw w obozie przejściowym w Pruszkowie, a następnie we wsi Mysławczyce.

Po zakończeniu walk przebywał najpierw w Łodzi, gdzie był zatrudniony jako korespondent pisma Polska Zbrojna, a następnie przeniósł się na Wybrzeże, gdzie pracował do 1950 roku. W tym okresie kierował działem kultury i sztuki Dziennika Bałtyckiego (1945–1946), był współtwórcą i redaktorem naczelnym miesięcznika Wiatr od Morza (od 1946) oraz kierownikiem referatu prasowo-propagandowego przedsiębiorstwa Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe (1947–1948).