Jest on zdefiniowany jako:

,

gdzie oznacza indeks iloczynu, reprezentuje każdy kolejny czynnik, jest dolną granicą iloczynu, a jest górną granicą iloczynu oraz .

Przykład:

.

Podobnie jak w przypadku sumowania, spotyka się bardziej ogólne zapisy:

,

oznacza iloczyn wszystkich wartości dla całkowitych spełniających podany warunek.

,

oznacza iloczyn wartości dla wszystkich elementów zbioru .

Możliwe jest także stosowanie wielu symboli iloczynu:

lub równoważnie

. Iloczyn skończony Iloczyn skończony jest wynikiem pomnożenia skończonej liczby czynników. Jeżeli ciąg zawiera elementów , to jego iloczyn jest określony wzorem .

W przypadku iloczynów skończonych wynik jest zawsze dobrze określony, o ile działanie mnożenia jest zdefiniowane dla rozważanych elementów. Jeżeli mnożenie jest łączne, sposób grupowania czynników nie wpływa na wynik. Jeżeli jest również przemienne (np. dla liczb rzeczywistych lub zespolonych), to także kolejność czynników nie zmienia wartości iloczynu.

Iloczyn nieskończony

Iloczyn nieskończony jest formalnym iloczynem kolejnych wyrazów danego ciągu liczbowego. Dla ciągu zapisuje się go w postaci .

Aby określić wartość iloczynu nieskończonego, rozważa się iloczyny częściowe ,

czyli iloczyny pierwszych wyrazów iloczynu nieskończonego.