Spody skrzydeł są różowawobrązowe z rozproszonym, ciemniejszym, drobnym nakrapianiem.
Jajo ma biały kolor.
Gąsienica przynajmniej w przedostatnim stadium ma słomkowo ubarwione ciało z kępkami długich włosków.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla dna kanionów porośnięte jaworami, pobrzeża strumieni oraz lasy i zadrzewienia dębowe do średnich wysokości n.p.m. Typowo występują dwa pokolenia w ciągu roku, a postacie dorosłe zwykle latają od marca do kwietnia i od czerwca do lipca, ale na północy zasięgu, w północnej Arizonie, przypuszczalnie występuje tylko jedno pokolenie latające od czerwca do początku lipca. Samce oczekują na samice na polanach i przesiekach w dnach dolin. Rośliną pokarmową gąsienic jest Caesalpinia mexicana, ale w hodowlach przyjmują także liście dębów.
Owad głównie neotropikalny. W Stanach Zjednoczonych występuje podgatunek E. z. cleis, podawany z Arizony, zachodu Nowego Meksyku i południa Teksasu. Podgatunek nominatywny rozmieszczony jest od Meksyku przez kraje Ameryki Centralnej po Kolumbię i Wenezuelę.
Przypisy
Kategoria:Wielenowate Kategoria:Motyle Ameryki Centralnej Kategoria:Motyle Kolumbii Kategoria:Motyle Meksyku Kategoria:Motyle Stanów Zjednoczonych Kategoria:Motyle Wenezueli Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1870 roku