mały|Fragment Psalmu 118 w dwunastowiecznym Psałterzu z St Albans: wersety 101b–111, początek kolejnej sekcji (Nun, werset 105: Lucerna pedibus…) oznaczony inicjałem. Każdy werset podzielony na dwa hemistychy. Psalm 119 – najdłuższy psalm z biblijnej Księgi Psalmów. W Wulgacie nosi numer 118.
Tekst i treść psalmu Psalm 119 znajduje się w piątej księdze Psałterza. Liczy on 176 wersów, co czyni go najdłuższym ze wszystkich psalmów. Tematem całego psalmu jest pochwała Bożego prawa, to znaczy objawienia nadprzyrodzonego jako normy życia. Najbardziej prawdopodobne jest datowanie tego tekstu na okres niewoli babilońskiej.
Psalm ten jest jednym z psalmów alfabetycznych, to znaczy podzielony jest na 22 sekcje, odpowiadające 22 literom alfabetu hebrajskiego. Poszczególne sekcje są ośmiowersowe, a każdy wers w obrębie danej strofy rozpoczyna się od tej samej kolejnej litery. Między kolejnymi wersami nie ma ciągłości ani związków logicznych, przez co tłumacz Stanisław Wójcik porównał je do aktów strzelistych.
W tekście hebrajskim na oznaczenie Prawa Bożego użytych jest osiem synonimów: , prawo; , wypowiedź, orędzie; , słowo; , ustawy; , polecenie; , rozkaz; , przepis;