Roman Kłoczkowski, ps. „Grosz” (ur. w uroczysku Chankiend w Górnej Armenii, zm. 24 grudnia 1952 we Wrocławiu) – oficer Wojska Polskiego, major służby stałej lotnictwa, żołnierz ZWZ i Armii Krajowej, komendant I Rejonu „Marianowo-Brzozów” VII Obwodu „Obroża” Okręgu Warszawskiego AK, ostatni komendant VII Obwodu „Obroża”, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej, akcji „Burza” i powstania warszawskiego na terenie Legionowa i okolic. Kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari V klasy.

Życiorys Urodził się 29 listopada 1894 w uroczysku Chankiend w Górnej Armenii, gdzie jego rodzice, Jan i Adela Kłoczkowscy, przebywali jako potomkowie zesłańców. Uczył się w Tbilisi, a następnie w Batumi, gdzie w 1915 ukończył gimnazjum klasyczne. Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Petersburskim, przerwane po powołaniu do wojska.

W 1916 został powołany do armii rosyjskiej. Ukończył szkołę wojenną w Piotrogrodzie, uzyskał stopień młodszego oficera i służył jako instruktor szkoły podoficerskiej w Batumi. W 1918, podczas działań wojennych na Kaukazie, dostał się do niewoli tureckiej, w której przebywał do września 1919. W 1920 powrócił do Polski i jako ochotnik wstąpił do armii gen. Lucjana Żeligowskiego, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej.