W 1565 wieś liczyła 66 kmieci oraz 43 ¾ łana powierzchni, wójtostwo hoczewskie o pow. 6 łanów należało do kasztelana Zbigniewa Sienieńskiego. Dochód ze wsi wynosił wówczas 172 złp. 1 gr. Z tej miejscowości pochodził Piotr II Bal herbu Gozdawa, syn Matjasza III, szlachcic polski, podpisujący się „z Hoczwi”. Następnie staje się Hoczew własnością Bełzeckich przez małżeństwo Zofii Balównej ze Stanisławem Bełzeckim wojewodą podolski. Potem właścicielem jest Katarzyna z Bełżyckich, którą poślubił Józef Lubomirski herbu Szreniawa – wojewoda czernihowski. W 1709 Hoczew jest własnością syna wojewody Adama Antoniego Bełzeckiego kasztelana bełzeckego, a od 1712 Lubomirskiego księcia na Wiśniczu i Jarosławiu generała wojsk saskich i polskich. Od 1720 wieś przechodzi w posiadanie Michała Urbańskiego właściciela Lutowisk, a od 1740 staje się własnością rodu Fredrów.

W 1760 urodził się w Hoczwi Jacek Fredro, ojciec Aleksandra Fredry członek Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, członek stanów galicyjskich, wicemarszałek krajowy galicyjski 1817. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Hoczwi był Emilian Rylski. W 1896 dobra w Bachlawie, Hoczwi, Średniej Wsi nabył Stanisław Nowak od hr. Michała Zyberk Platera