mały|Początek Pieśni Trzech Młodzieńców w języku łacińskim w modlitwach dziękczynnych po mszy świętej (kanon pontyfikalny w obrządku rzymskim) Pieśń Trzech Młodzieńców (łac. Canticum Trium Puerorum) – poetycki utwór zawarty w starotestamentowej Księdze Daniela, wykorzystywany w wielu liturgiach chrześcijańskich w całości lub podzielony na dwie części. Części te identyfikuje się nierzadko przy pomocy ich łacińskich incipitów: Benedictus es, Domine („Błogosławiony jesteś, Panie”; Dn 3, 52) i Benedicite, omnia opera Domini, Domino („Błogosławcie Panu, wszystkie dzieła Pańskie”; Dn 3, 57).

Tekst Księga Daniela składa się z fragmentów hebrajskich i aramejskich (protokanonicznych) oraz greckich (deuterokanonicznych). Pieśń Trzech Młodzieńców znajduje się w części greckiej (Dn 3, 52–90), choć najczęściej przyjmuje się na podstawie analizy jej stylu, że jest przekładem tekstu napisanego w języku hebrajskim. Podstawą tekstu łacińskiego jest przekład Teodocjona, który już na początku naszej ery praktycznie wyparł pierwotną wersję Septuaginty.