Obrządek rzymski i jego warianty Oficjum W oficjum rzymskim nazwa „Pieśń Trzech Młodzieńców” może odnosić się do dwóch różnych tekstów. Tradycyjnie (od V wieku) do do laudesów niedzielnych i świątecznych należy druga część Pieśni (3, 57–88.56), rozpoczynająca się od słów Benedicite, omnia opera Domini, Domino. Po reformach Piusa X do Brewiarza Rzymskiego wprowadzono także pierwszą część tej Pieśni (Dn 3, 52–57), która zaczyna się od słów Benedictus es, Domine, Deus patrum nostrorum. W księgach liturgicznych są one oznaczone tym samym tytułem Canticum Trium Puerorum, a w przekładzie Stanisława Wójcika mają oznaczenia „Pieśń Trzech Młodzieńców I” i „Pieśń Trzech Młodzieńców II”. mały|Początek hymnu Benedictus es, Domine z mszy soboty Suchych Dni w rękopiśmiennym graduale z 1515 W pierwotnej wersji tradycyjnego obrządku rzymskiego druga część Pieśni Trzech Młodzieńców była przeznaczona na laudesy wszystkich niedziel i świąt. W Brewiarzu Rzymskim według układu Piusa X pierwsza część pieśni przeznaczona jest na niedziele od Siedemdziesiątnicy do Niedzieli Palmowej, a druga część pieśni na wszystkie pozostałe niedziele oraz święta.