W rozwoju występuje pięć stadiów larwalnych. Jako rośliny pokarmowe gąsienic M. christophi wymieniane są wiciokrzewy i krzewuszki. W przypadku pozostałych gatunków rośliny żywicielskie nie są znane. Wyrośnięta gąsienica ostatniego stadium konstruuje na roślinie pokarmowej twardy oprzęd i w nim się przepoczwarcza.

Rozprzestrzenienie Rodzaj głównie palearktyczny. Poszczególne gatunki mają niewielkie, przypuszczalnie reliktowe zasięgi. M. christophi znana jest z Kraju Nadmorskiego na Rosyjskim Dalekim Wschodzie oraz z Korei Północnej (aczkolwiek istnieje jedno wątpliwe doniesienie z Baszkirii). M. fenzeli jest chińskim endemitem podawanym tylko z Shaanxi i Gansu. M. confucius notowana jest tylko z gór na północy Wietnamu i Tajlandii.

Taksonomia i ewolucja Kladogram rodziny wg Denga i innych (2023, uproszczono) Rodzaj ten wprowadzony został w 1892 roku przez Ottona Staudingera na łamach „Mémoires sur les Lépidoptères”. Autor ów wyodrębnił do niego pojedynczy, własnoręcznie opisany 5 lat wcześniej gatunek z rodzaju Mira, M. christophi. Kolejne gatunki opisali Rudolf Emil Mell w 1938 roku oraz Wadim Zołotuchin i Thomas Witt w 2000 roku.