Piloci wojskowi dużo mniej pozytywnie niż piloci fabryczni ocenili nową konstrukcję. Maszyna spędziła w powietrzu łącznie około sześciu godzin. Głównym mankamentem, zdaniem biorących udział w testach lotników był układ sterowania, wymagający ciągłej pracy sterami, zmuszając pilota do nieprzerwanego operowania drążkiem. Stabilny lot poziomy w spokojnym powietrzu nie był praktycznie możliwy. Próby eliminacji zgłoszonych problemów, poprzez odłączenie niektórych elementów sztucznego obciążania sterów, cześć mankamentów wyeliminował ale za to pojawiły się inne. Rezultatem prób, było uziemienie obydwu maszyn w marcu 1949 roku. W kwietniu tego samego roku Ministerstwo Lotnictwa uznało za bezcelowe prowadzenie dalszych prób, skoro produkt wytwórni Blackburn i tak nie zostanie skierowany do produkcji seryjnej. Jeszcze 18 czerwca 1949 roku, egzemplarz VF172 został zaprezentowany w trakcie pokazów lotniczych odbywających się w Brough. Były to ostanie loty samolotu Firecrest. 14 kwietnia 1950 roku obydwa prototypu zostały odkupione przez wytwórnie i do końca tego samego roku zezłomowane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Blackburn Firecrest · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.