Jeśli kolumna odpowiadająca implikacji zawiera wyłącznie jedynki, formuła jest tautologią (zdaniem zawsze prawdziwym), a wniosek jest poprawny.
W zapisie symbolicznym przykładu stosuje się następujące oznaczenia: – wartość logiczna „prawda”, – „fałsz”; apostrof lub – negacja (x′ czytamy „nie-x”); – koniunkcja („i”); w zapisie mintermu jej symbol pomija się, zapisując zmienne obok siebie (x′y′z znaczy „nie-x i nie-y i z”); – implikacja („jeżeli… to…”).
Dla dowolnego elementu rozpatrywanego uniwersum niech x, y i z oznaczają odpowiednio, czy element ten należy do zbiorów X, Y i Z. Przesłanki można wtedy zapisać jako formułę a proponowany wniosek jako Sprawdza się więc implikację P → Q:
+ Tablica prawdy dowodząca, że formuła P → Q jest tautologią (same jedynki w kolumnie głównej implikacji) nr strefa Venna/Karnaugha x y z P = ¬(y∧z) ∧ (x→y) Q = ¬(x∧z) P → Q 0 x′y′z′ 0 0 0 1 1 1 1 x′y′z 0 0 1 1 1 1 2 x′yz′ 0 1 0 1 1 1 3 x′yz 0 1 1 0 1 1 4 xy′z′ 1 0 0 0 1 1 5 xy′z 1 0 1 0 0 1 6 xyz′ 1 1 0 1 1 1 7 xyz 1 1 1 0 0 1