Współcześnie diagram Venna umieszcza się w „ramce” otaczającej wszystkie okręgi, zwanej uniwersum lub dziedziną rozważań.
Couturat zauważył, że w sposób bezpośredni i algorytmiczny nie da się z takiego diagramu wyprowadzić uproszczonych równań algebry Boole’a ani odczytać wniosku. Stwierdził, że metoda ta „ma… poważne niedogodności jako sposób rozwiązywania zagadnień logicznych”, ponieważ pokazuje tylko jeden krok rozumowania – samo równanie zadania. Istotny postęp nastąpił w latach 1952–1953, gdy zaproponował nową metodę, którą Maurice Karnaugh (1924–2022) następnie zaadaptował i rozwinął. Prace te opierały się na metodzie tablic prawdy, ściśle zdefiniowanej przez Emila Posta, oraz na zastosowaniu rachunku zdań do logiki przełączającej, które rozwijali między innymi Claude Shannon, George Stibitz i Alan Turing.