Jej realna wartość zależy także od ukształtowania terenu, sieci komunikacyjnej, rozmieszczenia infrastruktury, istnienia przeszkód naturalnych oraz możliwości przemieszczania wojsk i zaopatrzenia.
Państwo dysponujące znaczną głębią strategiczną może łatwiej stosować obronę warstwową, wycofywać siły bez natychmiastowej utraty najważniejszych ośrodków oraz wykorzystywać czas do odtwarzania zdolności bojowych. W analizach strategicznych wskazuje się, że głębia strategiczna umożliwia m.in. „wymianę przestrzeni na czas” potrzebny do mobilizacji lub uzyskania korzystniejszej pozycji wojskowej.
Brak głębi strategicznej ogranicza możliwość odwrotu i zwiększa znaczenie odstraszania, rozpoznania, gotowości sił oraz obrony wysuniętej. W przypadku państw o niewielkim terytorium problem ten może dotyczyć samej możliwości cofnięcia wojsk, przegrupowania ich lub zyskania czasu w razie ataku.
Rozwój lotnictwa, pocisków dalekiego zasięgu, systemów bezzałogowych, środków precyzyjnego rażenia, rozpoznania satelitarnego i cyberataków zmienił znaczenie klasycznej głębi strategicznej.