Współczesny standardowy język arabski (MSA) lub Współczesny pisemny język arabski (MWA) – znormalizowana odmiana literackiego języka arabskiego, która rozwinęła się w świecie arabskim pod koniec XIX i początku XX wieku, a w niektórych zastosowaniach także odmiana dialektu języka arabskiego, która zbliża się do standardu pisemnego. MSA jako język jest używany w literaturze, środowisku akademickim, mass mediach oraz prawie i legislacji, choć na ogół nie jest używany jako język ojczysty, podobnie jak współczesna łacina. MSA jest językiem pluricentrycznym, który nauczany jest w całym świecie arabskim w ramach formalnej edukacji, znacznie różniący się od wielu werakularnych odmian języka arabskiego, które są powszechnie używane jako języki ojczyste w tym regionie; są one tylko częśćiowo wzajemnie zrozumiałe zarówno z MSA, jak i między sobą, w zależności od ich bliskości w kontinuum dialektalnym.

Wymowa Współczesny standardowy język arabski pisany arabskimi literami brzmi , al-ʻArabīyah al-Fuṣḥā al-Ḥadīthah. Pisownia ostatniej litery yāʼ różni się w Egipcie, Sudanie, a czasem także w innych regionach, takich jak Jemen.