Władysław Gaweł (ur. 30 maja 1890 w Rożwienicy, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ziemianin, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Macieja i Marii z Wnęków urodzony 30 maja 1890 w Rożwienicy, w ówczesnym powiecie jarosławskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Na początku XX w. jego rodzina wyemigrowała do Ameryki pozostawiając go pod opieką Aleksandra Mariana Janowicza (1843–1919), właściciela majątku Rudołowice. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Jarosławwiu. 30 czerwca 1910 zakończył naukę w klasie ósmej jako „chlubnie uzdolniony” ze zdanym egzaminem dojrzałości z odznaczeniem. Był członkiem Oddziału Ćwiczebnego im. ks. Józefa Poniatowskiego i Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” w Jarosławiu. 2 lutego 1910 był delegatem na I ogólny zjazd młodzieży niepodległościowej szkół średnich we Lwowie. W 1914 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.