8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 961. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarosław i posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu.
Po zwolnieniu z wojska gospodarzył majątkiem Rudołowice, którego był współwłaścicielem i równocześnie studiował na Wyższych Kursach Ziemiańskich we Lwowie.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 747).
W 1925 ożenił się z Marią Olgą Łastowiecką h. Larysza (ur. 1901), z którą miał córkę Danutę (ur. 15 czerwca 1931).